Vandaag werd er op het nieuws gesproken over 'schaatskoorts'. Deed me denken aan vorig jaar, toen we de eerste dag van het nieuwe jaar op het ijs hebben gestaan. Wie had toen kunnen denken, dat het dit jaar al zo gauw weer zo ver zou komen!

Vanmorgen zagen we het ijs als eerste van dichtbij in de vorm van opgevroren sneeuw op de A7 richting Hoorn. Drie auto's voor ons zagen we het effect: een auto maakte een schuiver en stond binnen enkele seconden achterstevoren tegen de vangrail. De auto daarachter kreeg een tikje mee en draaide ook om. Daar bleef het gelukkig bij op onze baan. Het was wel even schrikken, maar we zijn veilig op onze bestemming gekomen.

Toen we vanmiddag thuis kwamen, zagen we tot onze verrassing al mensen op het ijs bij ons voor. We konden het niet laten om zelf ook te kijken hoe het was, en zo stonden Jesse en Emma, net als een jaar geleden, op hun schaatsjes en deed Luka dit jaar zijn eerste stappen op het ijs. Heel stoer, op de nieuwe schoenen waar hij nog nauwelijks aan gewend is en zonder handje van pappa of mamma stapte hij al snel rond om uit deze ervaring te halen wat er in zat! Hoera, weer iemand besmet met de 'schaatskoorts'!