LuwteNet
LuwteNet
 
Home arrow weblog
weblog
Jan 05 2009
Flexibel
de avonturen van koos werkeloos
Geschreven door Sandra   
Monday 05 January 2009
De Kerstvakantie is voorbij en ik voel me nu echt werkloos. Ik heb er nog flink de balen van dat ik zo plotseling en op respectloze wijze mijn baan ben kwijtgeraakt. Bovendien is twee keer een baan kwijt raken in een jaar net even iets teveel. Ik ben niet zo flexibel meer geloof ik.
Gelukkig zijn kinderen dat wel.
Lees meer...
 
Jan 16 2007
Koos zorgeloos?
de avonturen van koos werkeloos
Geschreven door Sandra   
Tuesday 16 January 2007
Bijna vergeten... voor een ieder die een tijdje terug de avonturen van Koos Werkeloos heeft gevolgd bij deze een update (en hopelijk voorlopig de laatste):

Na flinke vasthoudendheid van mijn (tijdelijke) baas bij zijn leidinggevenden heb ik een jaarcontract gekregen bij het bedrijf waar ik 4 maanden op uitzendbasis heb gewerkt. Gisteren heb ik het contract getekend en nu ben ik met terugwerkende kracht sinds 1 januari daar in dienst :-)
Het blijft nog even uitzoeken hoe goed het werk en ik bij elkaar passen, maar het bevalt me daar voorlopig prima en ik heb nu voor een jaar zekerheid, dus ik ben er erg blij mee!


 
Aug 25 2006
Een spetterende start
de avonturen van koos werkeloos
Geschreven door Sandra   
Friday 25 August 2006
Mijn eerste werkdag zit er op en daarmee ook deze werkweek. Nou, het is ook wel weer even genoeg hoor, we moeten nog een beetje inkomen ;)

Iffel en ik hebben de taken nu verdeeld, hij haalt de kids 's middags met de auto van het KDV (kinderdagverblijf) en ik breng ze 's morgens met de fiets. Jesse in het zitje voorop en Emma met bagage in de fietskar. 

Emma kwam vanmorgen als enige droog bij het KDV aan. Vandaag was echt de allereerste keer dat ik ze allebei weg moest brengen en uitgerekend vanmorgen regende het dat het een lieve lust was! Natuurlijk moest er ondanks het tijdig opstaan ook nog zoveel gebeuren dat ik 10 minuten te laat op mijn werk kwam (lang leve de mobiele telefoon..). Het werd mij gelukkig vergeven. Wat een begin zeg!

Wetcat Maar de kop is er dus af. Ik moet zeggen, de start was wat chaotisch en ik moet wel ontzettend wennen, maar deze dag is me al met al niet tegengevallen. Het lijstje met wensen groeit dankzij de nieuwe situatie ondertussen wel door.... Ik ben benieuwd wat er van mijn salaris overblijft na aanschaf van nieuwe fietsbanden, een nieuwe jas, een nieuwe regenbroek, ....


 
Aug 22 2006
Handen uit de mouwen
de avonturen van koos werkeloos
Geschreven door Sandra   
Tuesday 22 August 2006
Opeens gaat het snel; aanstaande vrijdag ben ik niet langer werkeloos, maar via het uitzendbureau tijdelijk in dienst bij Accounting Plaza. In principe heb ik werk tot het einde van dit jaar, dat geeft me tijd om vast werk te zoeken (en, laten we hopen, te vinden) zonder van het UWV gebruik te maken. Vandaag heb ik even op de afdeling kunnen kijken en vrijdag begint het 'echte werk'. Dat wordt dan ook voor het eerst sinds mijn verlof begon op 17 april, dat ik mijn handen buiten de deur uit de mouwen ga steken. Bovendien ga ik voortaan 's ochtends de kids naar het KDV fietsen en ze gaan voor het eerst voor 3 dagen, dus dat zal wel even wennen zijn voor iedereen.

Ik ben heel benieuwd... Verslag volgt!

P.S.: mijn open sollicitatie leverde me vanmiddag een telefoontje op..
Helaas wilde dat bedrijf me ook voor een tijdelijk contract en maar voor 20 uur, dus daar heb ik toch maar voor bedankt. Maar wel super dat het wel resultaat heeft gehad!

 
Aug 19 2006
Life Koos on
de avonturen van koos werkeloos
Geschreven door Sandra   
Saturday 19 August 2006
Mijn vorige logje was wat somber en voor mijn doen vrij heftig. Dat was ook precies de bedoeling, ik heb een keer lekker van me afgelogd zonder al te veel te censureren. Het blijft echter wel opvallend, dat ik veel gelijkgestemde geluiden hoor over het CWI, maar daar zal ik me verder niet te veel mee bezighouden. Ik heb er inmiddels nog een gesprek gehad en dat was iets anders, maar dat komt misschien ook door andere verwachtingen en doordat mijn adviseur na het vorige gesprek wellicht toch wel had gezien wat voor vlees hij in de kuip had. Hij stelde me ook nog gerust over de eisen die worden gesteld en dat ik me het eerste half jaar niet al te druk hoef te maken omdat ik dan geacht wordt zelf een andere baan te kunnen vinden. Verder zal ik meer met het UWV te maken hebben dan met het CWI. Of dat een vooruitgang is zullen we wel zien ;)

Inmiddels heb ik wel wat dingen lopen. Ik heb afgelopen woensdag een open sollicitatie gestuurd naar een Arbodienst en ik heb via een uitzendbureau komende maandag een gesprek voor een tijdelijke functie bij een Financial Shared Service Center. Tijdelijk, maar wel voor een aantal maanden, dus dat is wellicht de moeite waard. Het werk is wellicht niet zo afwisselend als ik voor ogen heb, maar er zitten wel voordelen aan: het is in de buurt, het is part-time en ik kan meteen beginnen. Ik kan de WW weer uit en wie weet vind ik in de tussentijd wel een vaste baan. Ik zie er ook wel tegenop hoor. Naast de gebruikelijke vragen als 'is het werk wel leuk genoeg en hoe zullen de mensen en het bedrijf zijn' heb ik nu ook nog 'is het salaris wel voldoende om er iets aan over te houden als de kids naar het KDV gaan en hoe moet dat met mijn wens om BV te kolven voor Emma'. (Dat was al vervelend in een vertrouwde werkomgeving, laat staan als dat een van de eerste dingen is waar je in een nieuwe baan over moet beginnen..)

In elk geval gebeurt er van alles en voel ik me niet zo somber en hulpeloos als laatst. We zitten niet bij de pakken neer; wordt vervolgd :)

 
Aug 15 2006
Koos Waardeloos?
de avonturen van koos werkeloos
Geschreven door Sandra   
Tuesday 15 August 2006
Waarschuwing: weer een somber logje!

Vandaag ben ik voor het eerst naar het CWI geweest. Ik ben lange tijd niet zo down geweest als na dat bezoek.

Ik wist niet goed wat ik ervan verwachten moest, behalve dan de niet-zo-positieve geluiden die ik er wel eens over had gehoord. Het zou bureaucratisch zijn, ze zouden je niet helpen, je slecht behandelen, geen begrip tonen, ik moest er zeken geen hoge verwachtingen van hebben. Toch probeerde ik er zonder vooroordelen en met frisse moed naartoe te gaan. Alhoewel ik het idee van het aanvragen van een WW-uitkering toch wel gelijk vind aan het bezoeken van de tandarts, op z’n minst.

Het is me tegengevallen. Ik had een afspraak gemaakt met een adviseur en was keurig op tijd, maar moest wachten tot ik aan de beurt was. Dat gaf me tijd genoeg om me klein en ongemakkelijk te gaan voelen in de (te) grote, onpersoonlijke ruimte. Mijn adviseur was vriendelijk, maar ik kreeg sterk het gevoel dat ik een standaard behandeling kreeg. Ruimte voor mijn verhaal was er kennelijk niet. Ik kon dus niet vertellen dat ik altijd heb gewerkt, nooit eerder WW heb aangevraagd, steeds zelf een nieuwe baan heb gevonden en helemaal niet blij ben dat ik nu genoodzaakt ben om een uitkering aan te vragen. Dat ik besef dat het niet mee zal vallen om een baan te vinden en dat ik daar teleurgesteld over ben.

Vervolgens bleek mijn afspraak niet veel meer te zijn dan het controleren van gegevens, het meegeven van formulieren voor de WW-aanvraag en het maken van een nieuwe afspraak voor het daadwerkelijk behandelen van die aanvraag. Welja, een nieuwe afspraak, als werkeloze heb je natuurlijk toch tijd zat. Gelukkig werkt mijn wederhelft nog steeds een dag thuis, anders had ik achter een oppas aan kunnen gaan, en het werk zoeken is nog maar net begonnen... Voor het zoeken van werk werd ik bestempeld als ‘Fase 1’: kan binnen 6 maanden zelfstandig nieuw werk vinden zonder verdere trainingen e.d.. Mee eens, maar ik dacht dat ik hier ook voor een baan kwam...?

Ten slotte werd me nog wel een kort gesprekje met de persoon die de vacatures beheert aangeboden. 24 uur, daar gingen we weer, da’s erg lastig. Daarbij bleek, dat mijn wens om in de Zaanstreek te gaan werken weer overboord kon als ik aanspraak wil maken op een uitkering. Ik moet bereid zijn om anderhalf uur (enkele reis, dus 3 uur op een dag) te reizen. Pardon? Ik heb een uur altijd de limiet gevonden, maar dat is kennelijk al te veeleisend. Wat maakt het uit, dat ik inmiddels twee kinderen en een huishouden heb. Heel de volwassen bevolking moet aan het werk, er moeten ook nieuwe wereldburgers bijgemaakt worden, maar owee als je die twee zaken probeert te verenigen, dan blijk je toch iets verkeerd te doen!
Er was één vacature die misschien iets voor mij was. Daarover zou ik een mail krijgen met wat meer informatie over de werkzaamheden, maar die mail heb ik helaas nog niet gehad. Die vacature is trouwens slechts voor 20 uur. Dat dan weer wel?

Voor het eerst ben ik kwaad op mijn oude werkgever. Hoe heeft hij ons zomaar de kou in kunnen sturen en kunnen overleveren aan de genade van intercedenten, CWI-adviseurs en ‘de arbeidsmarkt’? Ik had een prima baan met fijne collega’s, zekerheid en genoeg plezier in mijn werk. Nu moet ik mezelf zien te verkopen, bewijzen en mag ik niet te veel eisen stellen als ik de komende tijd verzekerd wil zijn van een inkomen. Wat ik hiervoor heb gedaan, wie ik ben en wat ik kan lijkt van ondergeschikt belang en ik ben het zelf ook al bijna vergeten, denk ik soms.
Werk zoeken stinkt. De rol van werkeloze is waardeloos en zo voel ik me ook na mijn bezoekje vanmorgen. Grom!


 
Jul 19 2006
Koos on tour
de avonturen van koos werkeloos
Geschreven door Sandra   
Wednesday 19 July 2006
Terwijl oma (en opa) vanmorgen op Emma paste(n), ben ik op bezoek gegaan bij vier uitzendbureaus (UZB's) hier in de buurt om me in te schrijven.

Zoekprofiel in het kort: administratief werk, liefst afwisselend, vast, in de buurt en voor 24 uur/3 dagen in de week. Met name dat laatste bleek een struikelblok, want slechts bij twee van de vier UZB's ben ik nu ingeschreven, te weten PDZ en Manpower. Daar gaven ze al aan, dat parttime werk niet voor het oprapen ligt.
Bij Randstad werd me geadviseerd het over een paar weken nog eens te proberen omdat ze al met een overschot aan ingeschreven parttimers zitten en hun doel om iedereen binnen 2 weken aan werk te helpen anders niet kunnen halen. Bij Tempo Team vertelde een meewarig kijkend meisje me dat ze eigenlijk nooit parttime administratief werk hebben. Het was duidelijk dat ik haar tijd dreigde te verspillen.

Dat belooft wat dus! 'Afijn, twee inschrijvingen is nog altijd beter dan niets' zei ze, en ze hield de moed er voorlopig nog even in... Er is altijd nog het CWI..

Hoe ben jij aan je huidige of vroegere baan gekomen? Ben je misschien ook wel eens werkloos geweest?

 
Jul 13 2006
Brief aan Koos
de avonturen van koos werkeloos
Geschreven door Sandra   
Thursday 13 July 2006
Geachte mevrouw [...],


Middels dit schrijven bevestigen wij u de ontvangst van uw sollicitatie naar de functie van administratief medewerker, [...] Zaandam.

Helaas moeten wij u mededelen dat bij een eerste selectie de keuze niet op u gevallen is.

We danken u voor uw belangstelling in ons bedrijf en wensen u veel succes bij het vinden van een geschikte baan.

Vertrouwende u hiermee voldoende te hebben geinformeerd.

[...]

Helaas, direct raak zou ook wel erg veel mazzel zijn. Ik hou het er maar op dat ik overgekwalificeerd ben :?
Nu wordt het wel eens tijd om een oppas te zoeken en een tocht langs uitzendbureaus te gaan maken... Wish me luck ;)

 
<< Begin < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>

Resultaten 1 - 8 van 9