LuwteNet
LuwteNet
 
Maandag 11 juni: Mount St. Helens National Volcanic Monument
Geschreven door Sandra   
Friday 15 June 2007
IMG_6613.JPGWe verlieten vandaag ons stekkie op het Portland Fairview RV Park om 9 uur, op naar de volgende bestemming. We wilden in eerste instantie nog even boodschappen doen en postzegels halen, zodat we een speciale kaart eindelijk eens konden versturen en alvast zegels voor de nog aan te schaffen ansichtkaarten hadden. Het lukte steeds maar niet om een Post Office te vinden, maar nu hadden we er één op TommieTommie gevonden, dus dat zou goedkomen. De boodschappen werden al snel uitgesteld tot later op de dag en de postzegels moesten ook worden uitgesteld, want TommieTommie zat er een beetje naast wat betreft het adres van het Post Office. De rit naar Mount St. Helens verliep verder gelukkig goed (al was TommieTommie af en toe de weg een beetje kwijt) en rond 10:30 kwamen we aan bij een van de vele Visitor Centers. We hebben daar even een pauze gehouden met koffie (grote bekers Caramel Moccha) en koek (biscotti). Toen we verder reden kwamen we het Learning Center tegen, waar we ook zijn gestopt en hebben rondgekeken. Er was een expositie over Mount St. Helens, de uitbarsting van 1980 en de vorming van een nieuwe 'kegel', van de laatste jaren. Voor Jesse was de 'discovery room' leuk, daar mocht je van alles aanraken, zoals geweien, vachten, stenen etc. en dierengeluiden beluisteren. We hebben ook een hummingbird (kolibri) gezien, die buiten bij het voederkastje zat. Jesse kreeg van een ranger een 'pog', oftewel een 'wooden nickle', een houten herinneringsmunt van een paar jaar geleden. Het allermooiste vond hij de speeltuin buiten, met een enorm speeltoestel, wipkippen, glijbanen en een soort graafmachientje. Het was een moeilijk afscheid, waaruit maar weer eens heel duidelijk bleek dat het ónze vakantie is en niet die van de kinderen, al houden we zoveel mogelijk rekening met ze.. 

IMG_6648.JPGDaarna was het de bedoeling dat we naar het Visitor Center in Coldwater zouden gaan, maar de kinderen sliepen en we misten ook nog de afslag... Toen zijn we maar doorgereden naar ons laatste punt op Mount St. Helens: Johnston Ridge Observatory. Igor nam alvast een kijkje, terwijl ik in de camper wachtte tot Jesse en Emma wakker werden.

Het was 's ochtends nog behoorlijk helder geweest en het was niet echt slecht weer geworden, maar helaas was het in de middag wel bewolkter, waardoor de top van Mount St. Helens onzichtbaar was geworden. Dat was erg jammer, maar gelukkig bleef het een indrukwekkend gezicht. Het park is inmiddels wel weer goed aan het 'opknappen', je zag overal de jonge aanwas opkomen. Op sommige plaatsen geplant (met een bordje erbij, in welk jaar er was geplant), maar ook op natuurlijke wijze is de natuur zich aan het vernieuwen.

Op Johnston Ridge hebben we zowel binnen, bij de exposities, als buiten op het observatiedek gekeken. Jesse kreeg van de ranger bij de ingang stempeltjes op zijn hand, omdat hij geen, zoals zijn ouders, polsbandje om hoefde (om aan te tonen dat je entree had betaald). Hij deed erg verlegen, zoals zo vaak, maar de grote grijns op zijn gezicht sprak boekdelen! Als afsluiting hebben we een korte trail naar de parkeerplaats gelopen, en daarna zijn we, om 15:30, het park uitgereden.

IMG_6662.JPG Nadat we onderweg waren gestopt bij een winkel met postagentschap en we eindelijk die speciale kaart hebben kunnen wegsturen (op hoop van zegen), kwamen we om 17:15 aan bij Harmony Lakeside RV Park. Het was er erg rustig en we konden makkelijk terecht voor een nacht, niemand die naar een reservering vroeg. De camping ligt aan het Mayfield Lake, vlak bij het plaatsje Mossyrock. Het is net zo afgelegen als het klinkt, maar niet echt in de middle of nowhere en de omgeving ziet er echt heerlijk vreedzaam uit. We deden heerlijk rustig aan, Jesse mocht de vissen in de vijver voeren. Ik waste wat spullen af die al een halve dag in de wasbak lagen en Igor informeerde naar een restaurant. Eenmaal bij het beoogde restaurantje bleek dit uitgerekend vandaag dicht te zijn in verband met schoonmaakwerkzaamheden, dus zijn we met rammelende magen en een overactieve Jesse (Emma was gewoon zichzelf) naar de dichtstbijzijnde Grocery Store gegaan, zodat we toch zelf ons eten konden maken.

Het was uiteindelijk half 8 toen we aan (de picknik)tafel gingen. Igor had gekookt, terwijl ik de kinderen bezig hield bij de visvijver en het meer. Uiteindelijk lagen de kids pas om 9 uur in bed (de laatste tijd slapen ze dan net) en waren ze om kwart voor 10 stil. Toen was onze avond net begonnen en we hadden het druk met het bekijken/herzien van onze plannen, dus loggen is er toen niet meer van gekomen.
Commentaar
ToevoegenZoeken
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!
 
< Vorige   Volgende >